Creative Blog#2 : สิ่งที่ทิ้งไปตอนเด็กๆ…

หลังจากเรียนวิชาครีเอทิวิตี้มีความรู้สึกอย่างหนึ่งครับ

คนเรายิ่งโต ยิ่งมองโลกแคบ

ผมจำได้ว่า ตอนเด็กๆ หยิบเศษขวดแก้วบนถนนมาเล่น ตอนนั้นรู้สึกว่ามันสวยมาก จึงกำไว้แน่เพื่อเอามาให้แม่ดู เดินมาสักพัก ก้มลงไปมอง ปรากฏว่ามีน้ำแดงๆไหลออกมาจากแก้ว (แก้วบาดมือ)

“โอ้โห มันต้องเป็นของวิเศษแน่ๆเลย มีน้ำสีแดงไหลออกมาด้วย”

พอยื่นให้แม่ดูปุ๊บ แม่รีบบอกให้ทิ้ง แล้วก็พาไปทำแผลเลย โดยไม่บอกอะไร

ด้วยความเกรงใจแม่ ผมจำใจต้องทิ้ง ผมเสียดายแก้ววิเศษอันนั้นมาก…เสียดายมาจนถึงเดี๋ยวนี้เลย

………………………

ตอนเด็กๆนี่ผมซื่อบื้อจังเนอะ – -”

………………………

แล้วคุณล่ะครับ? กว่าจะถึงทุกวันนี้ โดนสั่งให้ทิ้งอะไรไปบ้าง? คงไม่ใช่เศษแก้วแน่ๆล่ะ

………………………

  1. #1 by TAP on July 2, 2008 - 2:54 pm

    สงสัยว่ามันเกี่ยวกับมองโลกแคบยังไงอะ

    เอ หรือนี่คือหลังฐานว่าเรามองโลกแคบ

  2. #2 by ijemmyNotLogin on July 2, 2008 - 5:31 pm

    อาจจะสับสนไปหน่อย ขออภัย ขอขยายความ

    คือผมเปรียบเทียบมุมมองเหมือนเศษแก้ว

    พอเราโตขึ้น เราต้องทิ้งมุมมองแบบเด็กๆไปหลายอย่าง (ทิ้งเศษแก้ว)

    น่ะ….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: